Zout, waarmee we gemeenlijk keukenzout bedoelen, lijkt bij een oppervlakkige beschouwing een weinig spectaculair onderwerp. Het is zo bekend en allerwege voorhanden dat we er niet of nauwelijks oog voor hebben. Slechts na een lange vorstperiode, als onze voorraad wegenzout dreigt op te raken is zout, of beter gezegd: een tekort aan zout nieuws. We staan er zelden of nooit bij stil dat zout voor mens en dier een absolute levensvoorwaarde is. We zullen nooit precies weten wie als eerste zout is gaan toevoegen aan zijn eten, maar we kunnen veilig aannemen dat het al heel lang geleden moet zijn gebeurd. Doordat zout in de natuur herkenbaar is en in redelijk zuivere vorm voorkomt, is het in beginsel een eenvoudig product, wat het aannemelijk maakt dat een bewust zoutgebruik zo oud is als de mensheid en nog ouder onder dieren. In het viertal onderstaande teksten wordt uitgebreid ingegaan op de lange geschiedenis van het zout als smaakmaker en levensbehouder, maar ook als staatsbelang en als veelzijdige grondstof voor de chemische industrie.
